"Grandmother, ik ben terug," zei Yun Ye, alsof hij net een avontuur had ondergaan en naar huis was teruggekeerd. "Ik zal je omhelzen."

  "Goed, ga snel wassen, je bent helemaal modderig," zei de oude vrouw, alsof er niets aan de hand was.

  Het jongste meisje, het oudste meisje en het kleinste meisje, zaten op de rug van het paard, en de mensen in de boerderij zag hen, ze waren blij en gaven de paarden aan hun kinderen. Ze hielden de paarden en lachten en reden naar huis.

  "Yun, bedankt," zei de oude vrouw, en droeg Yun naar de hut, ze zwaaide hem af.

  "Bedankt, bedankt," zei Yun en begroette de oude vrouw.

  "Grandmother, ik ben terug," zei Yun en begroette de oude vrouw.

  "Goed, ga snel wassen, je bent helemaal modderig," zei de oude vrouw, en begroette Yun.

  Het jongste meisje, het oudste meisje en het kleinste meisje, zaten op de rug van het paard, en de mensen in de boerderij zag hen, ze waren blij en gaven de paarden aan hun kinderen. Ze hielden de paarden en lachten en reden naar huis.

  "Yun, bedankt," zei de oude vrouw, en droeg Yun naar de hut, ze zwaaide hem af.

  "Goed, ga snel wassen, je bent helemaal modderig," zei de oude vrouw, en begroette Yun.

  Het jongste meisje, het oudste meisje en het kleinste meisje, zaten op de rug van het paard, en de mensen in de boerderij zag hen, ze waren blij en gaven de paarden aan hun kinderen. Ze hielden de paarden en lachten en reden naar huis.

  "Yun, bedankt," zei de oude vrouw, en droeg Yun naar de hut, ze zwaaide hem af.

  "Goed, ga snel wassen, je bent helemaal modderig," zei de oude vrouw, en begroette Yun.

  Het jongste meisje, het oud